''Μαμά που είναι τα Ρομπά;''
''Ποιά Ρομπά, Παναγιώτη;''
''Μαμά; Ένα Ρομπό, Δύο Ρομπά. Που είναι τα Ρομπά;''
Χάρηκα για αυτά τα ''Ρομπά'', παρόλο που έπρεπε να πει τα Ρομπότ. Δεδομένου όμως, οτι ο Παναγιώτης δεν χρησιμοποιεί ακόμη άρθρα ούτε τα αριθμητικά επίθετα σωστά (π.χ. ''δώσε μου μία μπισκότο''), το συγκεκριμένο λάθος δείχνει οτι έχει κατανοήσει πως σχηματίζεται ο πληθυντικός των ουδετέρων.
Σκέφτομαι αυτό που είχε πει ο Wittgenstein '' Η γλώσσα δεν είναι μόνο όχημα της σκέψης, είναι και οδηγός'' και ανυπομονώ να βελτιώσει το λεκτικό του για πνευματικά άλματα. (¨Ονειρα, όνειρα!!!)
Αυτή τη στιγμή περνά (εξ' απήνης!) το Α' Τεστ Ετοιμότητας . Αφού η σκέψη και η γλώσσα είναι σχεδόν αλληλένδετα, τι θα προκύψει άραγε από το Τέστ; Πόσο μειονέκτημα μπορεί να είναι η αδυναμία να εκφραστεί καθαρά;
Έχω αγωνία, αγωνία, αγωνία....
Υ.Γ Έχω φάει τα νύχια μου.
