Θετική πρόγνωση!!!

Λίγο πριν την επίσκεψη στο γιατρό, είχα ''πέσει'' εντελώς, γιατί ο μικρός μου ήλιος εκτός από τη νεοαποκτηθείσα συνήθεια να κάνει πετάλι στον αέρα με τα χέρια του, παρουσίασε και μία άλλη που μου δημιούργησε αρκετά ερωτηματικά. Εκεί που έπαιζε, έτσι στο άσχετο, χωρίς λόγο και αιτία, κατέβαζε το παντελόνι του και το εσώρουχό του και επιδείκνυε τα γεννητικά του όργανα γελώντας. Σκεφτόμουν οτι αν δεν είναι αισθητηριακό, τότε μεγαλώνω έναν εκκολαπτόμενο επιδειξία. Του είπα οτι αν τον ευχαριστεί να είναι γυμνός τότε πρέπει να πάει στο δωμάτιό του και να μη περιφέρεται έτσι μπροστά σε άλλους. Επειδή δεν του αρέσει να είναι μόνος του, σήκωσε τα ρούχα του και έληξε εκεί το θέμα. Την επομένη το ξανάκανε. Επίδειξη και γελάκια. Του ξαναείπα τα ίδια. Ντύθηκε. Για καμιά βδομάδα είχαμε το ίδιο σκηνικό καθημερινά. Συνέβησαν και άλλα που με άγχωσαν (π.χ. αιφνίδια έκρηξη θυμού-μου έδωσε μια μπουνιά στο πρόσωπο, που είδα όλα τα χρώματα των πεταλούδων που περιγράφει η Αλίκη), και μας απομάκρυναν κατά πολύ από το πολυπόθητο ''κάναμε λάθος'' ή ''το παιδί σας θεραπεύτηκε''.
Ευτυχώς όμως στην Εθμα η διάγνωση δεν βγαίνει με τη μια. Απλά ξεκίνησε η διαδικασία με μπόλικα ερωτηματολόγια προς συμπλήρωση, από τη νηπιαγωγό του αρχικά, κατόπιν από εμάς και τέλος τεστ στο παιδί. Κατά τον Μάιο θα έχουμε απάντηση στα ερωτηματικά μας. Είναι ή δεν είναι;
Αυτό που έβλεπα εγώ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, ήταν ένα εξάχρονο που έφτιαχνε πύργους ισορροπώντας στα γόνατα και τους θαύμαζε, έχοντας ακουμπήσει το σαγόνι στο πάτωμα και με το κωλαράκι του υψωμένο στον αέρα, αριστερότερα ή δεξιότερα από το κεφάλι του. Μια στάση, κάπως αλλοπρόσαλλη. Ωστόσο ο γιατρός μας είπε οτι παρουσιάζει πρόοδο και θα συνεχίσει να προοδεύει και ότι έχουμε πολύ καλή πρόγνωση , γιατί το παιδί έχει πολύ καλό δυναμικό και μεγαλώνει σε καλό περιβάλλον (εμείς, είπε, είμαστε το περιβάλλον του και ότι εμείς επηρεάζουμε το στενότερο και τον ευρύτερο κύκλο μας, για το πως τον αντιμετωπίζουν και πως τον αποδέχονται) Υποθέτω οτι εννοούσε τον αστερισμό της οικογένειας.
Η πρόγνωση: μέχρι τα 24 του, δεν θα φαίνεται σχεδόν τίποτα

Οι δικές μου σκέψεις: 1) Ζήσε γέρο γάιδαρε, να φας το Μάη τριφύλλι (αν ζω ακόμη θα είμαι 63 ετών)
2) Την επόμενη φορά να μην αφήσω τον άντρα μου να μιλήσει. Η έγνοια του ήταν αν πρέπει ή όχι να τον στείλουμε στη πρώτη δημοτικού. Άλλα ήθελα να πω ή να ρωτήσω εγώ, αλλού πήγαινε τη κουβέντα αυτός. Άλλα κατάλαβα εγώ, άλλα κατάλαβε εκείνος.
3) Δύο αγοράκια στο σχολείο του, συμμαθητές του, κατέβασαν ρούχα και εσώρουχα και έδειξαν σε ανίδεα κοριτσάκια σε τι ακριβώς διαφέρουν τα αρσενικά. Έτσι, λοιπόν, εξηγούνται οι επιδείξεις του Παναγιώτη. Και τώρα που το σκέφτομαι εδώ και κάτι μέρες δεν το έχει ξανακάνει.

Περί θεωρίας του Νου και Παιγνίων

"Κάποτε στην Ινδία, ένας πλανόδιος πωλητής καπέλων, ξυπνώντας από έναν υπνάκο που είχε πάρει κάτω από ένα δέντρο, ανακάλυψε οτι μια ομάδα πιθήκων είχε βουτήξει όλα τα καπέλα του και τα είχε μεταφέρει στην κορυφή του δέντρου. Όντας σε απόγνωση, έβγαλε το καπέλο που φορούσε και οργισμένος το πέταξε στο έδαφος. Οι πίθηκοι, γνωστοί για την ακατανίκητη τάση τους για μίμηση, πέταξαν και αυτοί με δύναμη κάτω τα καπέλα, τα οποία περισυνέλεξε ασμένως ο πιλοπώλης.

Μισό αιώνα αργότερα, ο εγγονός του, επίσης πωλητής καπέλων, άφησε την πραμάτειά του κάτω από το ίδιο δέντρο για να πάρει έναν υπνάκο. Ξυπνώντας, ανακάλυψε έντρομος οτι οι πίθηκοι είχαν μεταφέρει όλα τα καπέλα του στην κορυφή του δέντρου. Και τότε θυμήθηκε την ιστορία του παππού του, έτσι άρπαξε και πέταξε το καπέλο του με δύναμη στο έδαφος. Μυστυριωδώς, όμως, κανένας από τους πιθήκους δεν πέταξε κάποιο καπέλο, και μόνο ένας πίθηκος κατέβηκε από το δέντρο. Άρπαξε το καπέλο που βρισκόταν στο έδαφος, προχώρησε προς τον άναυδο πιλοπώλη, του σβούριξε ένα χαστούκι και του είπε: <<Νομίζεις οτι μόνο εσύ έχεις παππού;>>"

Το παραπάνω το διάβασα σε άρθρο που αφορούσε στη θεωρία των Παιγνίων σε αυτό το τεύχος του Scientific American , με τίτλο 'Το δίλημμα του ταξιδιώτη''

Η γνώση της γνώσης του άλλου. Άραγε, ο Παναγιώτης γνωρίζει οτι είναι πιθανόν, εγώ να μη γνωρίζω κάτι που αυτός γνωρίζει; Άρχισα να αναρωτιέμαι πως να τεστάρω αν έχει την ικανότητα της θεωρίας του Νου (τα αυτιστικά δεν έχουν αυτή την ικανότητα)

Στο γνωστό τεστ με τη Σάλυ και την Άν, μάλλον δεν θα μπορέσει να καταλάβει τι του ζητείται. Πως να τον ρωτήσω "που νομίζεις, οτι νομίζει οτι βρίσκεται το παιχνίδι της;"

Σκεφτόμουν να επεξεργαστώ λίγο το τεστ με τα smarties και να τον τεστάρω με αυτό.

Με πρόλαβε όμως το αλεπουδάκι μου ( και ας μην είμαι εκατό χρονών).

"Μαμάαα"

"Ναιιιί"

"Μαμά, τι έχει εδώ μέσα;''* και μου δείχνει ένα κουτάκι από playmobil.

"Playmobil!!!''

"Έκπληξη! Έχει μία μπαταρία μέσα! Χι χι χι''*

Το παιδί, σαφώς γνώριζε, οτι εγώ δεν γνώριζα, αυτό που αυτός γνώριζε.

Αυτό, νομίζω οτι είναι μία πάρα πολύ καλή ένδειξη.

Αλλά μπορεί και να είναι μία σύμπτωση, αλλά πάλι μπορεί και όχι.

Θα τον ξανατσεκάρω!

Ο Αυτισμός θεραπεύεται;

''Ναι, ο αυτισμός αποθεραπεύεται" κατά τον Cem Kinaci - άρθρο στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Special Life

Αυτισμός και επαγγελματική σταδιοδρομία. Διαβάστε αυτό από το disable

*Μετάφραση από την Παναγιωτιδική

Πως να τιθασεύσεις το όνειρο (2ο Μέρος, Ενότητα ΙΙ)

Μέσα στη μεγάλη γκάμα των παιχνιδιών που αγαπά να παίζει ο Παναγιωτης είναι και τα παιχνίδια ρόλων. Του αρέσει να παίζει το γιατρό. Βέβαια, τον έχουμε παίξει πολλές φορές μαζί και ειδικά κάθε φορά που ήταν να τον πάω για εμβόλιο, για ανάλυση ούρων ή αίματος.

Εχουμε αληθινές σύριγγες, χωρίς τη βελόνα βέβαια, βρεφικούς ουροσυλλέκτες, κούκλα με οπή στο στόμα και στο πιπί για να ουρεί, μάσκες χειρουργικές, επιδέσμούς που θα πέταγα επειδή είχαν λήξει, τσιρότα, βαμβάκια και όλο τον υπόλοιπο εξοπλισμό από jumbo, βλέπε στηθοσκόπιο, σφυράκι, θερμόμετρο κλπ. 

Τα αρκουδάκια και οι κούκλες της αδελφής του, τι έχουν τ΄άτιμα συνέχεια τραυματίζονται και αρρωσταίνουν! Ο Παναγιώτης τα χειρουργεί (και καλά), βάζει επιδέσμους, θερμόμετρο, φαρμακάκι με τη σύρριγγα ή ενεσούλα... και έτσι και ουρήσουν, τι καλά, είναι πολύ ευτυχισμένος γιατί είναι καλός γιατρός! Και με πόση αγάπη και στοργή κρατάει το χειρουργημένο μωράκι μέχρι να γίνει καλά!...

Η αιτία αυτών των  3 αναρτήσεων είναι η επίσκεψη  φίλων μας μετά του τέκνου τους,στο σπίτι. Ο Παναγιώτης, θέλοντας να γίνει αποδεκτός; αρεστός; πάντα επιδυκνείει τα παιχνίδια του, τα φανερά και τα καταχωνιασμένα, ίσως σαν μια πρόσκληση προς τον επισκέπτη για να παίξουν. Η ενασχόληση με το κάθε παιχνίδι είναι πεντάλεπτη και μετά στο επόμενο, μέχρι να βρεθεί το κοινό ενδιαφέρον. Τέλος πάντων, με την άφιξη των φίλων μας και αφού πρότεινε όλα όσα παιχνίδια κυκλοφορούσαν εκεί γύρω, έφτασε και στα καταχωνιασμένα και στο βαλιτζάκι του γιατρού (καταχωνιασμένο γιατί έχω βαρεθεί να μαζεύω βαμβάκι από εδώ, επιδεσμους και ουρητήρες από εκεί, συν τη στρατιά από κούκλες και αρκουδάκια- ναι είναι λαϊκό το νοσοκομείο και έχει κοσμοσυρροή).

Αφοσοιώθηκαν για αρκετή ώρα στο παιχνίδι του νοσοκομείου. Όταν κάποια στιγμή τα μικρά ήρθαν στο καθιστικό, ο φίλος μας κάνει στον Παναγιώτη μία ερώτηση από αυτές που κάνουμε οι περισσότεροι στα μικρά για να σπάσουμε κάπως τον πάγο.

 ''Τι ομάδα είσαι;'' Πάγος ο Παν.!

''Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;'' 

''Ντο'' και δείχνει το στηθοσκόπιο που είχε στο λαιμό του. Σημείωση οτι οι φίλοι μας γνωρίζουν τη διάγνωση για τον Παναγιώτη αλλά δεν έχουν κατανοήσει ακριβώς τι σημαίνει. 

...και μετά την αποχώριση των παιδιών:

''Τι μου λέτε ρε, το παιδί δεν έχει πρόβλημα, θέλει να γίνει γιατρός''

''Σ. δεν κατάλαβε την ερώτησή σου, προφανώς θα νόμισε ότι τον ρώτησες τι παίζουν, για την ομάδα δεν σου απάντησε'' 

Ο φίλος μας επιμένει 

''Δεν θα αγαπά το ποδόσφαιρο''

Φωνάζω τον Παναγιώτη

''Παν., τι παίζετε;''

''Ντο''

''Παν . τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις Δάσκαλος;'

''Οκχι Ντο''

''Θέλεις αστροναύτης;''

''Οκχι ντο, ντο''

Αραδειάζω τη φτωχή λίστα των επαγγελμάτων που κατανοεί και πολλές φορές υποδύεται.

''Θέλεις να γίνεις μάστορας;''

"Όκχι μαμά, πάποπο θέλω'' Απογοητευμένος και με λυγμό.

 ''Μα, είσαι άνθρωπος μωρό μου'' με κόμπο στο λαιμό εγώ.

Αυτό ήταν... που με προβλημάτιζε τόσο καιρό ...πριν. Το ...γλυκόπικρο όνειρο του Παναγιώτη. 

Αλλά βλέποντας το ενδιαφέρον του για ντοκυμανταίρ με εγχειρήσεις ανοικτής καρδιάς, το δέος του όταν ξεφυλίζει κάποιο τόμο ανατομίας ανθρώπινου σώματος (εκστασιάζεται με φωτογραφίες εγκεφάλου, καρδιάς, πεπτικού συστήματος), λέω λες;    ...λες ο houz να έχει δίκιο; ή όπως λένε κάποιοι άλλοι, λες να έχουν κάνει λάθος οι γιατροί; Λες να γίνει ένας μικρός Γιακούμπ;

Δεν πετάω στα σύννεφα. Δεν προβάλλω τα ονειρά μου στα παιδιά μου, άλλωστε ποτέ δεν με ενδιέφερε η Ιατρική, εγώ αγρότισσα ήθελα να γίνω! Η μάνα μου, ήθελε να με σπουδάσει. Έχει δίκιο η athanasia!  

Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει, αν ο Παναγιώτης καταφέρει να γίνει γιατρός, νοσοκόμος, η οδηγός ασθενοφόρου. Με χαροποιεί όμως για την περίπτωσή του, που θέλει να προσφέρει στον αδύναμο που υποφέρει.

...και ναι, θα του ενισχύσω το όνειρο γιατί είναι άνθρωπος και ...θέλει να είναι!

Πως να τιθασεύσεις το όνειρο (2ο Μέρος, Ενότητα Ι )

Είστε γονείς δύο ή περισσοτέρων παιδιών!

Ένα από τα παιδιά σας, έχει Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή, προσδιορισμένη ως Asperger ή/και Υ.Λ.Α. Πως θα αντιδρούσατε αν ένα από τα παιδιά σας με τυπική ανάπτυξη, σας δήλωνε οτι θέλει να γίνει Γιατρός, Αστροναύτης, Πιλότος ή Πλοίαρχος;

Θα χαιρόσασταν για τους υψηλούς στόχους του; 

Θα του ενθαρρύνατε το όνειρο; 

Ή θα το προσγειώνατε,  θα του κόβατε τη φόρα, λέγοντάς του οτι θα χρειαστούν πολλές θυσίες από τη μεριά του και μέχρι να μεγαλώσει θα έχει αλλάξει σχέδια;

 

Τι θα κάνατε, αν και το παιδί σας με τη Δ.Α.Δ./Asperger, σας έκανε παρόμοια δήλωση;

Θα αντιδρούσατε με τον ίδιο τρόπο, όπως και για το παιδί της τυπικής ανάπτυξης ή θα του κατεβάζατε τον πήχη, για να μην απογοητευτεί αργότερα;;;;

Πως να τιθασεύσεις το όνειρο;

Ο Παναγιώτης, ευτυχώς, δεν είναι κολλημένος με κάποιο συγκεκριμένο παιχνίδι, άσχετα αν τελευταία δείχνει μια ιδιαίτερη αδυναμία στους gormiti. 

Θα παίξει με το εργατάξιο σε συνδιασμό με τουβλάκια (για να δημιουργηθεί το  κτίσμα). 

Θα παίξει τον ταμία του Σούπερ Μάρκετ και κατόπιν θα κάνει τον μπαμπά, που με το αυτοκίνητο γυρίζει στο σπίτι (πρόσοψη σπιτιού της Fisher Price). 

Μαζί με την αδελφή του θα ξεκινήσουν να μαγειρεύουν και να ψήνουν στην κουζινίτσα τους, που είναι τοποθετημένη πίσω από την προαναφερθείσα πρόσοψη και θα σερβιριστούν καφέ. Αυτός θα φορέσει το γάντι για να βγάλει το γλυκό από το φούρνο και θα το σερβίρει!

 Άλλο αγαπημένο του παιχνίδι είναι '' η Διάσωση της αρκούδας'' όπου μερικοί ακτιβιστές-κουκλάκια αφού έχουν στήσει το υπερτεχνολογικώς εξοπλισμένο αντίσκηνό τους, μελετούν τον χάρτη (δικό μου σκαρίφημα μια και οι χάρτες είναι ένα από τα αγαπημένα του φετίχ)  και προγραμματίζουν την δράση τους: οι κακοί πρέπει να εξουδετερωθούν (έδώ του εισήγαγα μερικά πειρατο-πλέημομπίλ και ο Παναγιώτης είχε την έμπνευση να χρησιμοποιήσει τουβλάκια για να χτίσει ένα αλκατράζ και έφερε μία κλούβα ατυνομίας για να τους μεταφέρει στη φυλακή), η αρκούδα πρέπει να υπνωτιστεί και μέσα σε δίχτυ, να μεταφερθεί με το υδροπλάνο στο καταφύγιο. 

Παίζει πειρατές, (όχι βέβαια όπως τα παιδιά της ηλικίας του, αλλά το παλεύει).

Έχει  μανία με τα τρένα (έχουμε γίνει φίλοι με το amazon γιατί παραγγέλνουμε κομμάτια που δεν βρίσκουμε εδώ), αρκεί να τα κινεί ο ίδιος και όχι η μπαταρία,(αν κατά λάθος βάλει κάποιος το τρένο στο on και αυτό αρχίσει να τρέχει, είναι ικανός να διαλύσει όλο το σιδηροδρομικό δύκτιο, που μπορεί να μας πήρε όλο το απόγευμα μέχρι να το συνθέσουμε)

 Του αρέσει να προσγειώνει αεροπλάνα στο αεροπλανοφόρο του, να παρκάρει αυτοκινητάκια ανεβαζοντάς τα με το ασανσέρ, στον τελευταίο όροφο του parking του.

Πριν ένα μήνα άρχισε να μπαίνει στο νόημα για τα επιτραπέζια (φιδάκι, monopoly και μία Ντόρα δικής μου κατασκευής).

Του αρέσει να χρωματίζει (η ζωγραφική πρωτοτύπου δεν είναι το φόρτε του, στερεοτυπικά πανομοιότυπες φατσούλες ζωγραφίζει) και στο πετάει-πετάει ο γάιδαρος, τα καταφέρνει καλά, αρκεί να καταλαβαίνεις τι έιναι αυτό που σου λέι ότι πετάει.

 Τελευταία, άρχισε  να μου ζητάει να του διαβάσω παραμύθι,  (όνειρο, για το οποίο είχα επανηλημένα ματαιωθεί) , Διαβάσαμε όλα τα κλασσικά, διαβάσαμε Φρουτοπία (όχι μαζί μου, αυτό το ήθελε αποκλειστικά από τον μπαμπά) και τώρα έχουμε ξεκινήσει ''Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον''...μέχρι να πάρει εμένα ο ύπνος!.

...συνεχίζεται στο επόμενο με το  γλυκόπικρο όνειρο του Παναγιώτη. 

 Αλήθεια! Τι να ονειρεύονται τα παιδάκια μας, που είναι αιχμαλωτισμένα από την Snowqueen;