Η Ε.Ε.Π.Α.Α. ιδρύθηκε στα τέλη του 1992, προφανώς το γράμμα γράφτηκε εκείνη την περίοδο, αλλά χρειάστηκε να περάσουν 16 με 17 χρόνια για να είναι σε θέση να ανακοινώσει ο πρόεδρος, ότι στη Ζίτσα Ιωαννίνων λειτουργεί ξενώνας για 12 ενήλικους αυτιστικούς.
Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να κτιστεί άλλος ξενώνας;
Εμείς τι μπορούμε να κάνουμε για να επισπεύσουμε την διαδικασία;
- Να απευθυνθούμε σε μια εταιρία κοινωνικής ευθύνης;
- Να οργανώσουμε μία συναυλία με την ευγενική προσφορά του καλλιτέχνη , ώστε τα έσοδα να διατεθούν για την ίδρυση ξενώνα; Ο Πλούταρχος π.χ. ο γνωστός τραγουδιστής, έκανε δωρεά σε ίδρυμα της Μελβούρνης ένα κτίσμα για τη στέγαση ελληνοπαίδων με ειδικές ανάγκες. Μπράβο του!!!
- να βγούμε στο σύνταγμα απειλώντας ότι θα αυτοπυρποληθούμε, αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας; (αν, μη τι άλλο κάποιο κανάλι θα ασχοληθεί, κάποιοι θα ευαισθητοποιηθούν).
- να συνεχίσουμε να κάνουμε blogging, απλά αλληλοκαταγγέλοντας την αδράνεια των φορέων; και ελπίζοντας οτι στη τελική, το παιδί μας δεν θα χρειαστεί να πάει σε ξενώνα, ότι θα τα καταφέρει να αυτονομηθεί και να αυτοσυντηρηθεί; (Εγώ αυτό εύχομαι για το παιδί μου και για κάθε παιδί που είναι στο φάσμα, να τα καταφέρει... ή να βρεθεί το ελιξήριο για την τυπική ανάπτυξη, ...το βοτάνι). Όμως είτε είναι δικό μας είτε είναι των άλλων το πρόβλημα υπάρχει. Τι γίνεται μετά;
- Να κάνουμε μία συνέλευση δια ζώσης και όχι ιντερνετοσυνέλευση; (μάλλον όχι, γιατί υπάρχει κίνδυνος κάποιοι να βγάλουν τα ξίφη και να αλληλοσφαχτούνε. Κρίμα! γιατί έτσι, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα περάσουν άλλα τόσα χρόνια μέχρι να γίνει ο επόμενος ξενώνας.
- Άλλη πρόταση;
- Άντε άλλο ένα τσιγάρο.
